انواع براکت ارتودنسی

اگر مایل به انجام ارتودنسی ثابت هستید باید بدانید انواع براکت ارتودنسی مختلفی موجود می باشد که می توان به اختصار به براکت های سرامیکی ، براکت های کروم کبالت ، براکت از جنس طلا ، براکت پشت دندانی ، براکت های پلاستیکی و انواع براکتی که سیستم بسته شدن درون خود براکت تعبیه شده است اشاره كرد و در نهایت معمول ترین براکت ارتودنسی همان براکت های استین لس استیل می باشند. در مورد انواع براکت هاي ارتودنسی باید از موارد زیر آگاه باشید:
در این سایت جذاب ترین مقالات در مورد ارتودنسی و دندانپزشکی را با جستجو در بخش مقالات خواهید یافت پیشنهاد ما به شما مطالعه در این بخش است به طور حتم بسیار برایتان مهیج خواهد بود

انواع براکت ارتودنسی | دکتر فرهاد صدرالدینی

انواع براکت ارتودنسی | دکتر فرهاد صدرالدینی

ارتودنسی

از میان انواع براکت ارتودنسی انواع استین لس استیل که از جنس آهن ضدزنگ می باشند شایع ترین و شاید قوی ترین نوع براکت های ارتودنسی هستند. در مجموع براکت های غیرشفاف معمولا ارزان تر و قوی تر در درمان می باشند که مي تواند سیستم بسته شدن درون خود براکت ارتودنسی تعبیه شده است. یعنی بجای کش که سیم های ارتودنسی را به درون براکت می فشارد ، خودشان به صورت کشویی دریچه ای دارند که سیم را درون براکت می فشارد.

در نهایت این که مزایا و معایب هر یک از انواع براکت ارتودنسی چه می باشد بحثی کاملا تخصصی می باشد که در سایر مقالات به آن می پردازیم. ولی بهترین راه برای تشخیص این است که از متخصص ارتودنسی معتبرخود مزایا و معایب هریک را بپرسید تا بدون در نظر داشتن موارد مالی شما را در این زمینه راهنمایی کند.

ارتودنسی نامرئی

اگر براکت های شفاف را می خواهید استفاده کنید ، براکت های شفاف معمولا گران تر هستند و کارکردن با آنها دشوار بوده و به مراقبت بیشتری احتیاج دارند.

براکت ارتودنسی نامرئی | دکتر فرهاد صدرالدینی

براکت ارتودنسی نامرئی | دکتر فرهاد صدرالدینی

براکت های لینگوال در داخل دندانها قرار می گیرند و می توانن برای زبان مشکل ایجاد کنند و مطمئنا گران هستند. انواع ارتودنسی که پلاک های شفاف هستند معمولا شامل ۱۸ تا ۳۰ پلاک شفاف می باشند که هر دو هفته عوض می شوند که نیاز به لابراتوار مناسب جهت ساخت این پلاک های شفاف می باشد. ضمنا این پلاک های شفاف متحرک در حرکت ریشه دندان ضعیف می باشند.

باند براکت ارتودنسی

باند کردن براکت ها که نیاز به بند ارتودنسی را مرتفع ساخت مدتها به صورت یک رویا بود تا اینکه به طور ناگهانی و به سرعت در سالهای ۱۹۸۰ روی کار آمد باندینگ عبارت است از اتصال مکانیکی ماده چسبنده به بی نظمی های واقع در سطح مینای دندان و نقاط گیر ایجاد شده در قاعده براکت ارتودنسی بنابراین باندینگ موفق در ارتودنسی مستلزم توجه دقیق به سه جزء این سیستم می باشد اول سطح دندان و آماده سازی آن دوم طرح قاعده‌ی براکت و سوم خود ماده باندینگ آماده سازی سطح دندان قبل از باند کردن یک براکت ارتودنسی لازم است لایه نازک روی مینا برداشته شود تا بتوان بر سطح دندان بی نظمی ایجاد نمود این کار با تمیز کردن و خشک کردن ملایم سطح مینا انجام میشود سپس سطح دندان با استفاده از یک ماده اسیدی که معمولا اسید فسفریک ۳۵ تا ۵۰ درصد می باشد آماده می شود اثر آن این است که مقادیر کمی از مینای بین نرم‌تر خارج ساخته و حفرات کوچک مینایی ایجاد می‌کند و بنابراین ماده چسبنده می‌تواند به سطح مینای دندان بچسبد راحت تر آن است که ماده اسیدی به صورت ژل مصرف شود تا به شکل مایع زیرا با ژل امکان اسیدی کردن نواحی محدود و مشخص وجود دارد ضمن اینکه ژل به همان اندازه مایع موثر است سطح دندان نباید تا کامل شدن باند براکت ارتودنسی با بزاق آغشته گردد چرا که سریعاً دوباره مواد معدنی حفرات پر می کند در این صورت باید یک بار دیگر سطح دندان با اسید آماده گردد قاعده یک براکت فلزی باید طوری ساخته شود که بین ماده باندینگ و قاعده براکت گیر مکانیکی ایجاد شود در براکت های سرامیکی یا می توان باند شیمیایی به کار برد و یا گیر مکانیک ایجاد کرد وای امروزه برای براکت سرامیکی هم از گیر مکانیکی استفاده می شود در این قسمت مثل سایر قسمت های سیستم باندینگ در طی دهه گذشته پیشرفت سریع حاصل شده است یک ماده باند موفق می بایست دارای یکسری خصوصیات باشد از نظر ابعادی پایدار باشد و کاملا به صورت مایع باشد تا بتواند درون سطح مینا نفوذ نماید استحکام عالی داشته باشد و کاربرد کلینیکی آن ساده باشد به طور مرتب هر روز مواد جدید و بهتر به بازار ارائه می شود پیشرفت در حدی است که قبل از اینکه بتوان از یک ماده در کتاب استاندارد نام برد ممکن است آن ماده کنار گذاشته شود و ماده دیگری روی کار آید با این همه این امکان وجود دارد که در سیستم باندینگ در آینده تغییرات دیگری نیز ایجاد شود براکت را می توان به صورت مستقیم توسط متخصص ارتودنسی به طور موفقیت آمیز در کلینیک باند نمود پس از اینکه سطح دندان توسط اسید آماده گردید می‌توان از کامپوزیت مخلوط کردنی که به سرعت سخت می‌شود و یا کامپوزیت نوری استفاده کرد مشکل عمده که در تکنیک مستقیم وجود دارد نسب دقیق و سریع براکت ها در محل مناسب می باشد در مطب نسبت به لابراتوار وقت کمتری برای نصب دقیق براکت ارتودنسی در اختیار متخصص ارتودنسی می باشد و همین دلیل اعتقاد کلی بر این است که نصب مستقیم براکت به دقت نصب غیرمستقیم آنها نمی باشد از طرف دیگر نصب براکت ها به روش مستقیم آسانتر و سریعتر می باشد مخصوصاً اگر قرار باشد که تنها چند دندان باند شود و ارزان تر چرا که هزینه لابراتوار حذف می‌شود مراحل نصب مستقیم با مخلوط کردن کامپوزیت برای هر براکت به تنهایی می باشد در حال حاضر باندینگ اکثرا به روش مستقیم انجام می شود